Home  
|
  Welkom  
|
  Route  |  Reisverslag  |  Foto's  
|
  Film  
|
  Info  
|
  Contact
 

Zaterdag 27 december


Van geel naar groen

Vorige dag Volgende dag

’s Ochtends is het koud! En dacht ik dat het in de woestijn altijd erg droog was, mijn hele slaapzak is van de buitenkant vochtig geworden! Ik zie dat het kampvuur al weer brandt en er zitten een paar zielige hoopjes mens omheen. Ook koud zo te zien. Als we na een kwartiertje aan het kampvuur eindelijk wat beginnen te ontdooien komt ook de zon, die net boven de duinen uit piept, ons een handje helpen en de warme thee doet de rest.

Na het ontbijt nemen we afscheid van de bedoeïenen en zullen we onze laatste kilometers door de leegte rijden. Vanavond zijn we nl. in Aswan en dan zal de drukte ons wel weer tegemoet komen. En we hebben geluk; het verplichte konvooi van Luxor naar Aswan is een maand geleden opgeheven!

Na een aantal uren te hebben gereden veranderen de grillige rotsen en zandduinen langzaam in rommelige huizen en stoffige straatjes en we zien een brede strook groen opdoemen, een teken dat de Nijl niet ver weg is. Blij dat we weer een keertje wat groen zien, maar minder blij met de drukte en de chaos die weer op ons af komt; auto’s razen luid toeterend langs ezelkarren, kinderen steken zonder te kijken vlak voor de auto over, we halen aan alle kanten in om vervolgens zelf weer ingehaald te worden. En onze chauffeur ruikt het thuisfront; hij raast ineens over de wegen alsof zijn leven ervan af hangt. Welkom terug in de bewoonde wereld! Na 10 minuten vol hectiek verlang ik al weer terug naar de rust en de leegte van de woestijn…

Tegen het eind van de middag komen we – ietwat gebroken – aan in Aswan. Nadat Mohammed het album van Amr Diab in het Arabisch heeft opgeschreven (de muziek begint steeds leuker te worden) nemen we afscheid van hem, we dumpen onze tassen en we stranden bij het eerste de beste ‘restaurantje’ dat we tegen komen; de Mc wel te verstaan. Zorgvuldig uitgekozen en het smaakt ons heerlijk. Vervolgens lopen we een stukje over de Corniche an-Nil, de boulevard langs de Nijl, en de verkooppraatjes vliegen ons alweer om de oren; “Felucca for 2 days? 1 day? … Maybe 1 hour?” *Zucht*.

Aswan, de zuidelijkste stad van Egypte, ligt stroomafwaarts van de eerste Cataract (stroomversnelling) van de Nijl. Al tijdens het Oude Rijk bewaakte deze strategisch gelegen stad de zuidgrens van Egypte en diende hij als uitvalsbasis voor militaire expedities naar Nubië en Sudan. Aswan lag op het kruispunt van oude handelsroutes tussen Egypte, donker Afrika en India en ontwikkelde zich dan ook tot een welvarende marktplaats, waar exotische waar werd verhandeld. De stad ligt aan het mooiste deel van de Nijl, waar de woestijn tot aan de oever reikt en overal eilandjes opdoemen in het water.

’s Avonds slenteren we door de Sharia as-Souq, de bazaar van Aswan. In tegenstelling tot de bazaar in Caïro ziet deze bazaar er modern uit; brede strak geplaveide straten die continu geveegd worden, de artikelen in de winkels zien er netjes gerangschikt uit, van de kruiden en specerijen zijn mooie piramidetjes gemaakt. Eigenlijk is het er gewoon veel te netjes, voor Egyptische begrippen. Bijna eng.

Verkopers laten hun uitgebreide Nederlandse vocabulair horen; we worden bedolven onder een luid geroep van “Allemachtig prachtig!” en “Kijken, kijken niet kopen”. En o ja, dat is nog niet alles, over het Nederlandse voetbal weten ze ook alles, hetgeen bij ons, als een van de weinige niet-voetballiefhebbers, niet in goede aarde valt. Toch, als we er een vriendelijke “No, thank you!” uitpersen, laten de verkopers ons – na een “nice day” te hebben gewenst – verder met rust. Het blijkt dat er een nieuwe gouverneur is die de agressieve en opdringerige verkooptechnieken wil terugdringen. Tot voor kort schijnt het nl. veel erger geweest te zijn, maar nu zijn de verkopers wat vriendelijker geworden, uitzonderingen daar gelaten natuurlijk. Maar aangezien er op elke hoek van de straat en om de 10 meter een politieagent staat, houden de meesten zich wel aan de nieuwe regels.

Dat er zeker ook hartelijke Egyptenaren bestaan die je niet als wandelende portemonnee zien wordt enkele minuten later duidelijk. Met ons briefje met de muziek van Amr Diab in het Arabisch zijn we op zoek naar een CD-winkel. Als we er een hebben gevonden, heeft de beste man het bewuste album niet, maar meteen gaat hij aan de slag op zijn pc om de muziek voor ons op een CD te branden. Gratis en voor niets! Hij kan het naar eigen zeggen erg waarderen dat wij als westerlingen de Egyptische muziek leuk vinden en wil er beslist niets voor hebben. We staan met onze oren te flapperen en we kunnen het niet nalaten hem toch voor deze uitermate vriendelijke dienst te betalen. En waarschijnlijk hebben we de CD drie keer betaald, maar even later staan we wel tevreden buiten met een heuse CD van Amr Diab!

 

Vorige dag Volgende dag