Home  |  Welkom  |  Route  |  Reisverslag  |  Foto's  |  Film  |  Info  |  Contact      

 

    Zuid-Afrika  |  Namibië  |  Botswana  |  Zimbabwe  |  Zuid-Afrika

 
3 augustus

Van Amsterdam naar Kaapstad

Best, daar begint het allemaal. Onze tassen staan al uren klaar en we checken voor de laatste keer de belangrijkste spullen; geld, paspoort, pinpassen en tickets. Het is nog vroeg en we nemen de eerste trein die naar Schiphol gaat. Ruim een uur later staan we dan ook, zwaar bepakt, op Schiphol.

Na een redelijk comfortabele reis van zo’n 11 uur landen we om 22.00 uur op de luchthaven van Kaapstad, waar we worden opgehaald door Wijnand en Elbie en maken we kennis met onze groep. Wijnand blijkt onze chauffeur te zijn en Elbie is onze gids en tevens kok. Zij zijn beiden Zuid-Afrikaans en hoewel de meesten een vreemde blik trekken als zij wat zeggen in het Zuid-Afrikaans, kunnen Martijn en ik ze vrijwel moeiteloos verstaan. Zal wel komen omdat we Brabants zijn...

Nadat iedereen geld gepind heeft gaan we op weg naar onze truck. Eenmaal buiten aangekomen blijkt het te regenen, dat is niet het weer dat we besteld hebben! Hopelijk is het morgen beter. Na een kort ritje worden we afgezet bij een guesthouse waar we met 6 personen een kamer delen. In het kort worden een aantal dingen besproken zoals de maaltijdenpot van 150 euro per persoon die we meteen moeten voldoen en, jawel, de taken! De groep wordt verdeeld in groepjes van 4 die elke dag een taak op zich zullen nemen. De taken zijn; afwassen van het bestek en het servies (ontbijt, lunch en diner), de truck uitvegen, matrassen en stoeltjes uit- en inladen, verzorgen van de koelbox en tot slot heeft iedereen ook een ‘day-off’; een dag waarop je helemaal niets hoeft te doen. Meteen is duidelijk dat afwassen de meest omvangrijke taak is, de rest stelt niet zo gek veel voor. Goh, moeten we nog werken op vakantie ook...


4 augustus
Waterfront en Mama Africa

Het is vandaag heerlijk weer! Stralend blauwe lucht en een lekker zonnetje. We maken een plan en we besluiten vandaag lekker rustig aan te gaan doen. De kabelbaan van de tafelberg gaat helaas niet vanwege onderhoudswerkzaamheden en we hebben niet zo’n zin om te voet naar boven te lopen. We nemen een taxi naar Bloubergstrand waar we een geweldig mooi uitzicht hebben over Kaapstad en de tafelberg en we lopen wat over het strand, lekker uitwaaien! Daarna nemen we de taxi terug en we laten ons afzetten bij Waterfront. We kiezen een gezellig restaurantje uit en bestellen een vorstelijk ontbijt met croissants, verse jus, cappucino, zalm en scrambled eggs. Even later zitten we dan ook heerlijk in het zonnetje te genieten van ons ontbijt.

De rest van de middag vullen we in met wat rondslenteren in de haven en met wat winkelen en aan het eind van de middag keren we weer terug naar ons guesthouse. Van daaruit gaan we te voet naar Mama Africa waar we een hapje zullen gaan eten. We krijgen de menukaart, en ja hoor, we zitten in Afrika! Kudu, springbok, struisvogel, noem maar op. Ik kies voor de struisvogelbobotie, Martijn kiest voor de springbok. Beiden zijn erg lekker dus dat komt vast wel goed de rest van deze vakantie!

Tijdens het eten begint een Afrikaans bandje te spelen, wel wat hard, maar erg gezellig. De eerste mensen gaan de dansvloer al op en ik vraag me toch af hoe het komt dat al die Afrikanen zo’n ontzettend goed gevoel voor ritme hebben. De muziek zweept zo op dat na een tijdje de meesten van onze groep ook niet meer stil kunnen blijven zitten en in een mum van tijd staat de hele dansvloer vol; de een nog wat onwennig, de ander stort zich al volledig in Afrikaanse sferen...


5 augustus
Kaap die Goeie Hoop

Vandaag hebben we onze eerste truckdag. We rijden naar Waterfront waar we een ontbijtje nemen en rijden daarna door naar Kaap de Goede Hoop. Het is een mooie weg en na anderhalf uur rijden komen we aan bij Cape Point. We zien de eerste bavianen al lopen en we worden gewaarschuwd op te passen voor deze toch wel aggressieve dieren. O oh...

Vanuit de parkeerplaats lopen we naar boven, richting vuurtoren. De uitzichten zijn schitterend en we fotograferen er dan ook op los. Eenmaal boven bij de vuurtoren staat er een wegwijzerpaal met de afstanden tot verschillende landen. Van dit punt tot Amsterdam is bijv. 9635 km, naar New York 12.541 km en naar Sydney 11.642 km. Na de nodige foto’s genomen te hebben lopen we weer naar beneden en gaan we richting Kaap de Goede Hoop. Het is een mooi weggetje vlak langs de ruige kust en we lopen helemaal alleen, geen mens te bekennen, zelfs geen aap. Wel zien we mooie vogels en lopen we bijna een hele groep dassies voorbij die op de rotsen zitten. Na een mooie wandeling komen we dan uiteindelijk aan op het punt waar het allemaal om draait; Cape of Good Hope. En, zoals het echte toeristen betaamt, maken we natuurlijk een groepsfoto bij het Cape of Good Hope-bord...

Na genoeg gezien te hebben van de Kaap hijsen we onszelf weer in de truck en gaan we op weg naar Simon’s Town, waar we de pakkewijns  (= pinguins) gaan bekijken. Onderweg komen we onze eerste struisvogels tegen en lopen er een heleboel bobbejanen (=bavianen) op de weg tussen de auto’s. Iedereen is druk aan het fotograferen, maar ik heb zo’n vermoeden dat we deze beesten tijdens onze reis nog heel wat vaker tegen zullen komen.

Eenmaal bij Boulders Beach aangekomen zien we de eerste pinguins al lopen. Het zijn jackass pinguins en hoewel ze niet zo mooi zijn als de king pinguins, blijven het grappige en aandoenlijke beestjes. Verderop zijn ook een aantal jonkies, ze zitten als theemutsen neergeplofd in het zand, bedelend om voedsel. Een schouwspel waar ik uren naar kan kijken, maar helaas is het inmiddels al vrij laat en gaan we weer richting Kaapstad. Met moeite maken we ons los van deze waggelende theemutsen en stappen voldaan de truck in. We worden afgezet in Waterfront waar we een hapje eten en dan wordt het tijd om naar het guesthouse te gaan. Tassen fatsoenlijk inpakken (was al flink nodig na die 2 dagen) en dan gaat de reis pas echt beginnen! Geen bed meer of restaurantjes en terrasjes, maar primitief kamperen en eten wat Elbie’s pot schaft, we zijn benieuwd!


6 augustus
Hoezo overgewicht?

7.00 uur vertrek, uitslapen is er niet meer bij... Vandaag is het mooie weer in Kaapstad weer voorbij, want we vertrekken met kou, wind en regen. Hebben we deze afgelopen dagen toch mazzel gehad! We nuttigen ons ontbijt in de truck en we hebben Kaapstad amper verlaten of we krijgen een controle. De truck moet gewogen worden en dus rijden we over een weegplaat. Even afwachten en dan snel weer door. Toch? Nee, dus. Te veel gewicht op de achteras en we moeten opnieuw wegen. Tsja, wat nu? Oplossen op de Afrikaanse manier dan maar. Alle mensen die achterin de truck zaten moeten naar voren komen zodat er gewicht van de achteras af gaat en het beter verdeeld is. Hmm, toch niet de juiste oplossing, want het blijft te veel. Wat blijkt nu? De truck staat geregistreerd als vrachtwagen en niet als bus. Als het een bus is dan zou er geen overgewicht zijn, maar nu ze hem als vrachtwagen hebben geregistreerd wel. En, ook alweer op z’n Afrikaans, dat is natuurlijk niet zomaar op te lossen. Na nog 3 keer over de weegplaat te zijn gemoeten, parkeren we de truck en Elbie slaat druk aan het bellen met haar baas. Problemen zo te zien. Hebben wij weer, en dat nog wel op de eerste reisdag met de truck!

We staan inmiddels te blauwbekken en de optimisten onder ons die vandaag een korte broek en slippers aan hadden gedaan zijn haastig op zoek naar iets warmers. Afrika was het toch? Waar het altijd zo warm is? Kijk, het is dan wel winter, maar dit is wel erg koud! Hopelijk wordt het straks wel wat beter met die temperatuur en zo niet, dan hoop ik dat onze nieuw aangeschafte slaapzakken die tot -16 graden gaan doen wat ze beloven...

Na zo’n drie (!) uur wachten op de parkeerplaats komt er een oplossing; er komt een andere truck waar we de bagage in moeten doen, zodat onze truck lichter wordt. Zo gezegd, zo gedaan en na weer 3 keer over de weegschaal te zijn geweest krijgen we eindelijk goedkeuring en mogen we doorrijden. Welcome to Africa!

We hebben door dit geneuzel heel wat uren verloren en het ziet er naar uit dat we niet meer voor het donker aankomen op de campsite. Balen dus, want nu moeten we onze tent opzetten in het donker en het is nog wel de eerste keer dat we de tent op moeten zetten...

Onderweg wordt het weer steeds slechter en de regen komt met bakken uit de hemel. Het begint in de truck, die uiteraard zonder verwarming is, ook al aardig koud te worden. Dan, eindelijk, arriveren we rond 22.00 uur op de campsite bij Oranjerivier. In het donker dus, maar met één mazzel; het regent hier niet meer, al is de grond wel nat. We krijgen een korte uitleg over de slangen en schorpioenen die hier zitten en Wijnand demonstreert hoe je de tent opzet. Ik moet zeggen; het ziet er erg simpel uit; geen gedoe met tentharingen en binnententen, dus dat moet wel goedkomen. Onze tent staat dan ook al snel, maar al gauw schieten de tentstokken als ongeleide projectielen om ons heen. Niet iedereen gaat het dus zo goed af, maar dat zal vast wel verbeteren tijdens de reis. We hebben immers nog pogingen genoeg...

Na een heerlijke tonijnpasta van Elbie warmen we ons wat op aan het kampvuur. Hoewel ik enige tijd later ontzettend verkleumd mijn slaapzak in kruip, voel ik de dons warm worden en krijg ik het al na enkele minuten behaaglijk warm in mijn slaapzak. Dat is in ieder geval een goede koop geweest, verwacht ik zo.


7 augustus
De eerste nacht k(r)amperen...

Na heerlijk geslapen te hebben in een warme slaapzak besef ik dat ik echt blij mag zijn met mijn slaapzak! Bijna de hele groep staat verkleumd op en heeft niet geslapen van de kou. Sommigen hebben zelfs broeken over elkaar aangetrokken en in hun jas geslapen en anderen staan te beven alsof ze Parkinson hebben. Dit alles niet voor ons dus, gelukkig. Ik besluit de douches eens te gaan bekijken, maar kom daar niet al te enthousiast van terug. Er is bijna geen licht en het hele gebouwtje is niet veel meer dan een bamboehutje waar je dwars doorheen kan kijken. Als ik dan ook nog eens van een paar mensen hoor dat er ineens geen water meer kwam (en al wel helemaal ingezeept staan) hou ik het voor gezien en sla ik de douche vandaag maar over.


Naar boven
  Volgende